Organisatie -- Agenda -- Verhalen --  Documentatie-- Actualiteiten -- Een gastdocent vertelt -- Aanvragen gastles -- Links -- Index 


Het KNIL IN DE
TWEEDE WERELDOORLOG

 
Terug naar KNIL

Tot aan Tot 1927 is er veel gedebatteerd over de verdediging van Indië maar het kwam niet tot een verantwoordde conclusie en maatregelen om een eventuele vijand te bestrijden werden in het geheel niet genomen.
In 1927 kwam men tot het juiste inzicht dat Indië in wezen onverdedigbaar was als de verdediging alleen van Nederland afhing. De zogenaamde "Defensiegrondslagen van 1927" bepaalde dat de Buitengewesten verdedigd zouden worden door onze vloot (de Nederlandse Marine) op enkele oliehavens na waar het KNIL steun zou bieden. Java zou door het KNIL verdedigd worden net ondersteuning van de Marine.

De rol van het KNIL was dus maar erg beperkt en had weinig belangrijke defensietaken.
Hierin ligt ook de militaire machteloosheid van 1941-1942 besloten dat afhankelijk was van een klein landje in een ver verwijderd werelddeel. De angstvallige neutraliteitspolitiek heeft het probleem alleen maar groter gemaakt. Het KNIL moest het uiteindelijk na vele debatten in de kamer over Indië genoegen nemen met "de helft van het uiterste minimum". De crisisjaren speelden daar natuurlijk een grote rol in.

Op 14 mei 1940 capituleerde de Koninklijke Landmacht in Nederland.   Nederlands Indië kwam alleen te staan. Het KNIL  kon geen wapens, of onderdelen, meer uit Nederland halen. Om toch beter te kunnen bewapenen worden er in Indië zelf wapenfabrieken  gebouwd.

Er werd de staat van beleg afgeroepen en er kwamen grote inzamelacties om in de Oost zelf wapens te kopen bij bevriende naties.

Oudsoldaten van het KNIL en soldaten die in Nederland tegen de Duitsers hebben gevochten voegen zich bij de KNIL troepen. Burgers van 16 tot 45 jaar krijgen een oproep voor burgerdienstplichten.

Door de Japanse aanval op Pearl Harbor loopt de spanning nog meer op.
De Nederlandse regering, in ballingschap in Londen, verklaart als eerste land op 8 december 1941 Japan de oorlog en in Indië komt ook de staat van oorlog.
Allereerst word er getracht af te rekenen met Japanse spionnen die vaak werkzaam zijn als kapper, fotograaf, visser en winkelier. Ook mensen met een Duitse afkomst worden opgepakt.

Op 10 januari 1942 vallen de Japanse troepen Celebes (Sulawesi nu) en Borneo (Kalimantan) gevolgd door een invasie in Sumatra.

Het KNIL en de andere strijdkrachten zijn geen partij voor de, tot hun tanden bewapende en fanatieke, Japanse soldaten. Voor het KNIL is het voor het eerst dat het in een oorlog met een ander land verwikkeld is. Daar is het niet op berekend, want het is tot dan toe een politiemacht geweest die optreedt tegen opstanden in Indië. Speciale eenheden slagen er wel in om olie-installaties, vliegvelden en fabrieken te vernielen voordat Japanse soldaten die in handen krijgen. Uit wraak worden veel burgers door de Japanners vermoord.

Om te voorkomen dat Japanse troepen ook Java bezetten, vallen de Britse, Amerikaanse, Australische en de Nederlandse marine (het zogenaamde ABDA-commando) onder leiding van admiraal Doorman op 27 februari een Japanse oorlogsvloot in de Javazee aan (de Slag om de Javazee). Tevergeefs. Niet één Japans schip zinkt tijdens de zeeslag.  Op 28 februari sneuvelt Karel Doorman aan boord van de kruiser Hr. Ms. De Ruyter. Voor zijn heldhaftig optreden werd hij bij Koninklijk besluit van 5 juni 1942 nr.9 benoemd tot Ridder der derde klasse der militaire Willemsorde. De woorden "Follow me" zijn onlosmakelijk aan hem verbonden.

Hierop landen Japanse troepen op Java. Op 8 maart tekent de Gouverneur Generaal samen met Japanse hoge militairen de capitulatie van Indië. Veel hoge ambtenaren wijken uit naar Australië. De Gouverneur-Generaal wordt als krijgsgevangene afgevoerd naar Mantsjoerije. De inheemse militairen krijgen het advies om onder te duiken.  
   

Admiraal Doorman

Groepen KNIL-ers op Sumatra, Borneo, Timor en Nieuw-Guinea blijven echter doorvechten. Ze voeren een guerrillaoorlog tegen de Japanners Maar ze krijgen weinig steun van de inlandse bevolking en ze geven na enkele weken of maanden de strijd op. Alleen Merauke, een gebied aan de zuidkust van Nieuw-Guinea wordt nooit door Japanse troepen bezet. Daar bouwen en onderhouden KNIL'ers in 1942 een vliegveld voor de Australische luchtmacht.

Bezetting,
Onmiddellijk na de capitulatie sluiten de Japanse militaire bezetters alle Nederlandse, Britse, Amerikaanse, Australische en KNIL-soldaten (dus ook de inheemse KNIL'ers) met hun familieleden in kampen op.

In het totaal gingen 42.000 Nederlandse militairen in Japanse krijgsgevangen
schap waarvan 37.000 tot het KNIL behoorden. Ongeveer 30% waren beroepsmilitairen en de overigen dienstplichtigen.
Onder mensonwaardige omstandigheden werden deze krijgsgevangenen  massaal het  slachtoffer van volstrekt willekeurige martelingen, vernedering, ondervoeding, slechte medische verzorging hetgeen in veel gevallen met de dood eindigden.
Japan had geen bodschap aan internationale verdragen en conventies.
Vele militairen werden overzee getransporteerd om slaven arbeid te verrichten. Zij werden te werk gesteld in mijnen, aanleggen van
spoorwegen
onder zeer ongezonde tropische en onontginde gebieden.  Ook werden krijgsgevangen gebruikt als proefkonijn bij
unit 731. Ongeveer 20% van de Europese KNIL militairen zijn omgekomen in erbarmelijke omstandigheden (In Europa was dat percentage 5%).  De overlevenden waren voor de rest van hun leven vaak zwaar getraumatiseerd.

BEVRIJDING

De 2 kernbommen vielen op Japan. Was dat niet gebeurd dan zou het dodencijfer vele malen hoger zijn geweest.
Nog steeds ervaren deze voormalige ex Knil-gevangenen het als een staaltje van geschiedsvervalsing als zij de herdenkingen in Japan vernemen uit onze vaderlandse media. Verzwegen wordt hoeveel meer Japanse en Geallieerde doden zouden zijn gevallen als die 2 kernbommen niet waren gevallen.

Ongeveer 1000 Japanse militairen werden door krijgsraden berecht en er werden 226 doodvonnissen voltrokken.
Helaas betroffen dat voornamelijk militairen in de lagere rangen. De oorlogsleiders van Japan, waaronder hun keizer die daadwerkelijk leiding had gegeven, bleven gehandhaafd op hun hoge posten. In Europa zou het ondenkbaar zijn
 geweest dat Hitler na de capitulatie als president van Duitsland was aangebleven.

             

De as Berlijn, Rome, Tokio

     Hirohito "De vermoorde onschuld
Ondanks zijn misdaden tegen de mensheid bleef hij in zadel