Organisatie -- Agenda -- Verhalen
-- Documentatie -- Actualiteiten -- Links -- Een gastdocent vertelt -- Aanvraag gastles -- Index
Een gastdocent vertelt:
Een praatje is gauw
gedaan maar een verhaal vertellen hoe je de kampperiode als kind hebt ervaren
is een ander praatje.
De stichting Gast Docenten
WO.II werkgroep Zuid Oost Azië heeft
gedacht om dit onder de jeugd en andere Nederlandse belangstellenden te doen.
De aspirant docenten krijgen dan onderricht om voor een klas te staan. Er volgt
een cursus van acht opkomsten om je voor te bereiden op het voor een klas staan
van hetzij scholen gemeenschap of basis school de hoogste klassen.
Nu zijn we een aantal
jaren later en we staan versteld hoeveel belangstelling er onder de jeugd is
voor dit verhaal. Maar zeg niet dat het eenvoudig is. Nee helemaal niet de
eerste keer dat onder getekende het deed waren de emoties niet van de lucht.
Soms even stoppen om adem te halen . Het was zwaarder als ik voorzien had.Nu na
diverse keren het verteld te hebben is het anders. Je leert er mee om te gaan
en het te relativeren. Maar ondanks dat blijven er moeilijke momenten. Het
verhaal ook aanpassen aan de omgeving zoals basis onderwijs waar je het op een
meer begrijpende manier voor kinderen in die leeftijd verteld. Op het voortgezet onderwijs ligt dat anders daar
kun je meer vertellen over wat je hebt meegemaakt als 10/11 jarig kind.
Er is een zekere
saamhorigheid onder ons die het verhaal vertellen doordat we dezelfde schroom
hadden in het begin. En dat je bepaalde dingen nu van je af kan zetten gaat
nooit helemaal weg maar wel de trauma vermindert. Zoals ze tegenwoordig zeggen.
Het is al een mooi iets dat we het overleefd hebben deze nachtmerrie. Die
andere generaties mogen best weten dat die daar in Indonesië ook geleden hebben
ook honger en water gebrek hebben gehad. En als klap verder dat we alles kwijt
waren aan goederen en materieel.
De repatriëring naar
een land dat ook net herstellende was van een oorlog. Toch zijn er vele mensen
geweest die het geld dat ze hadden gekregen als voorschot moesten beschouwen en
het ook nog moesten terug betalen. Dit was wel de grootste schande. Maar de
jeugd gaat er anders mee om veel begrijpender.
Door J.C.Arntzenius, Gastdocent.
Ambarawa, Jongenskamp 8
Heeft u ook tijdens de tweede wereldoorlog ervaring opgedaan als getuige en wilt u als gastdocent uw verhaal vertellen. Stuur dan een mailtje met uw naam en adres. Wij nemen dan contact met u op.
