het verhaal van Pim Goldsmann

Geboren in 1931. Beschermd opgevoed waardoor de oorlog eigenlijk onverwachts kwam . Voor hem begon de oorlog met de aanval van parachutisten op de olieraffinaderijen nabij Palembang. Een paar dagen daarna volgde evacuatie per goederentrein en schip naar Java waar zij in maart 1942 de Japanse bezettingsmacht zagen arriveren. Nadat zijn vader was geïnterneerd ging hij samen met zijn moeder en zusje naar het vrouwenkamp Lampersari waar de eerste kampjaren werden doorgebracht. Medio 1944 volgde de afscheiding van de jongens van 10 jaar en ouder en werden zij naar het jongenskamp Bankong gebracht waar zij bleven tot aan de capitulatie van Japan medio Augustus 1945. Vanuit Semarang werden zij geëvacueerd naar Jakarta; begin 1946 per troepentransportschip naar Holland.

In de klas beschrijft hij in het kort de verrassing van de oorlog en daarna het leven in het vrouwenkamp maar vooral de tijd die zij als kleine jongens alleen moesten doorbrengen in het jongenskamp. Hij gaat in op de wreedheden, de angst en de honger en hij probeert hierbij  aan de leerlingen de sfeer over te brengen die er toen bij hun heerste.

Hij vertelt ze ook duidelijk dat hij er persoonlijk geen kamp syndroom aan heeft over gehouden maar dat er een heleboel mensen zijn die er nu nog veel problemen mee hebben. 
Bovendien vertelt hij ze kort zijn ervaringen opgedaan tijdens het bezoek aan de Japanse universiteiten in het kader van de Stichting Japanse Ereschulden. Hij geeft altijd de gelegenheid tot vragen stellen en discussie.

Zijn voorkeur gaat uit naar middelbare scholen en dan vanaf de 3^e klassen. 
Meeste response komt van de hogere klassen t.w. de 5^e en 6^e HAVO, VWO en Gymnasium.

email :  

Terug