de heer J. Scholten
Curneralaan
76
3911 AD Rhenen 0317-617145
jules.scholten@planet.nl
Steekwoorden
Gastdocenten lessen:
- Oorlog
Zuidoost Azië 1941 - 1945
- Tijdlijn
tekenen! 1900 - 2005
- Oorlog
in Europa begon in 1939
- Waarom
begon Japan de oorlog in december 1941 met aanval op Pearl Harbor? Behoefte
aan grondstoffen en vooral aardolie!
- Grootte
van Indonesië vergeleken met Nederland (60 x zo groot!)
- Op
7 december 1941 was ik 11 maanden oud
- Geboren
in Medan, vader boekhouder bij handelmaatschappij Internatio
- Japanse
opmars snel. Vertrek naar Batavia (Jakarta) in januari 1942
- Vader
landstormsoldaat Koninklijk Nederlands Indisch Leger
- Slag
in de Javazee, capitulatie op 8 maart 1942
----------------------------------------------------------------------------------------------------
- Mannen
krijgsgevangen, vrouwen en kinderen geïnterneerd Waarom?
- Azië
voor de Aziaten maar ….. onder Japanse leiding à
soort koloniën van Japan. Alle Europese en Amerikaanse invloeden moesten
worden uitgeroeid
- Grootvader
die geboren was als Duitser, kon kiezen voor Duitsland maar weigerde
- Vader
afgevoerd per helleschip naar Singapore en vandaar in beestenwagons per
spoor naar Thailand om te werken aan de spoorweg van Thailand naar Birma
- Waarom
wilde Japan die spoorlijn aanleggen?
Birma
spoorweg |
- Kaart
van de spoorweg en tracé à
410 km
door jungle en bergen
- Start
in oktober 1942 en gereed op 25 oktober 1943 à
15.000 doden onder krijgsgevangenen waarvan 3.000 Nederlandse POWs en >
100.000 Javaanse dwangarbeiders. Per dag meer dan 75 doden
- Tekeningen
van Otto Kreefft
- Vader
moest ook werken. Rode Kruiskaarten met standaardtekst: “ik maak het
goed”
- Toen
mijn moeder die kaarten kreeg, was hij al dood à
2 juni 1943, kamp Tamarkan (Tha Makham) bij Kanchanaburi
- Verhaal
van Carel Hamel, de soldatendominee die mijn vader’s trouwring en
zegelring bewaarde
- Februari
1947 kreeg mijn moeder van hem de zegelring en de trouwring
- In
1961 kreeg ik die ringen toen mijn moeder overleed
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
- Verblijf
in kamp Tjideng in Batavia (Jakarta) van eind 1942 tot mei 1946
- Foto’s;
kamp werd steeds kleiner en voller à
einde oorlog > 10.000 vrouwen en kinderen in 220 huizen en gebouwen, dat
is ca. 50 mensen per huis!
- Dubbele
omheining, prikkeldraad; gedèkken en ruilhandel
- Broer
Paul weg naar jongenskamp, grootvader ook weg; opa sterft 8 augustus 1945
- Sadistische
kapitein Sonei Kenichi kampcommandant van april 1944 tot juni 1945
- Weinig
eten (beetje rijst en stijfselpap), weinig water, veel zieken door gebrek
aan weerstand
- Enkele
herinneringen à
houtskooltjes zoeken voor houtskoolvuurtje en trein kijken met opa
- Appèls
elke dag, tellen en buigen à
kiotské (geef acht), keirei (buig), naorei (strek), yasumé (op de plaats
rust)
- Tekening:
buigen voor de Jap
- Anekdote
van tellen in Japans vliegtuig vele jaren later in 1973
- Huiszoeking
en ontdekking van mijn broer’s tekening met een rood-wit-groene vlag à
Kempeitai, slaag voor mijn moeder en grootvader
- Ziek,
ziek en nog eens ziek; moeder en grootmoeder wogen nog maar
40 kg
, vel over been
- Einde
oorlog 15 augustus 1945 door atoombommen op Hiroshima en Nagasaki die ons
leven hebben gered à
paradox
--------------------------------------------------------------------------------------------------------
- Bersiaptijd
met anarchie in gezagsvacuüm
- Gedwongen
verblijf in Tjideng beschermd door de Jap tegen Indonesische
vrijheidsstrijders!
- Amandelen
knippen in ziekenhuis buiten het kamp, onderweg beschoten
- In
mei 1946 vertrek met passagiersschip “Oranje” naar Nederland
- Kleren
uitdeling in Ataqa (Egypte); nut van warme kleding bleek al in Golf van
Biscaje
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
- Koele
ontvangst in Nederland; niemand zat te wachten op die rare kolonialen
- Leerde
al gauw je mond te houden en aan te passen
- Moeder
en grootmoeder voedden samen mijn broer, zus en mij op, zware taak à
grote bewondering voor deze beide dappere vrouwen
- Ik
was nog jaren zwak en ziekelijk tot aan mijn 10e had ik
bronchitis, longontsteking. Had ook last van lintwormen – yuk!
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
- Ik
ging studeren à
fysische geografie en bodemkunde
- Werk
in ontwikkelingssamenwerking voor UN/FAO en ministerie Buitenlandse Zaken
van Nederland
- Kwam
in
1968 in
Thailand te werken en kon het graf van mijn vader bezoeken in Kanchanaburi
- Zoon
Hans geboren in Bangkok. Zo was de cyclus rond; mijn vader overleed er en
mijn zoon werd er geboren; zoon Hans kreeg uiteraard dezelfde namen.
