Organisatie

Mas Kalkman - vader Hajo als burgerambtenaar uitgezonden naar N.O.-Indië, Hoofd Vliegtuigmaker op Andir, Bandoeng.
Bij uitbreken oorlog ingelijfd bij KNIL, begin '42 spoedoverplaatsing naar Jogja en even later weer terug naar Andir; vrouw en dochter blijven in Jogja. Hajo overleeft bombardementen op Andir (1x liggend naast net gerepareerde kist die in brandgeschoten wordt), krijgt na capitulatie van Jap generaal vrijgeleide naar Jogja (???? - kan het hem niet meer vragen) en helpt aldaar bij het opblazen van vliegveld Magoewo. Mag met Aussies mee naar Australië, maar mag dan vrouw en kind niet meer ophalen (collega kan en doet dat wel - beleeft riante oorlog in US). Wordt geïnterneerd in de Benteng.
Kort na 6e verjaardag wordt zij ziek - arts constateert "tbc in de klieren" - alleen naar sanatorium in Pakkem, (of het dat geweest is, is niet meer te achterhalen, waarschijnlijk Sarcoïdose -werd vaak verward met tbc-klieren - is sinds die tijd chronisch ziek- niet besmettelijk) N.O. van Jogja. Na een aantal maanden mag moeder daar ook heen. Kort na haar 7e verjaardag worden ook zij geïnterneerd: St. Louis, Ambarawa. In September '44 naar Banjoebiroe XI. Na enige tijd moeder hoofd slakkenkeuken. Dit is waarschijnlijk haar redding geweest - kreeg elke dag mok slakkenbouillon. 23.08.'45 - bericht van capitulatie - hectische dagen - bezoek bemanning H.M.S. Tromp. Kaartje van vader, blijkt in Tjimahi te zijn terechtgekomen - voorkwam verscheping naar ?? door voorwenden 'fietsenmaker' te zijn (nog steeds scheldnaam voor werktuigbouwkundigen). Hij bollost (ontsnapt)), samen met Sobat (vriend) Jan Leenders en bereikt Jogja. Ambonese vrienden weten waar vrouw en kind zijn (Ambarawa) - ze worden gewaarschuwd:maak dat je wegkomt, morgen blijft hier geen belanda leven. Ze bereiken ons kamp.11 November '45 - vervoer per trein (Sihks) naar Semarang. Trein stopt midden in Peloppor-gebied om 11.00 u - Wapenstilstandsdag..... BAT-gebouw te Semarang. Wordt belegerd - we kunnen niet weg,
overvol en smerig. Jongen met tamme badjing. Na een week of twee, met Van Heutsz naar Batavia. Adek. Nog weer later, dank zij connecties per Catalina naar Andir en naar Tjimahi, vader's kamp. Na Kerst ziek naar Militair hospitaal - mazelen (3e x ????) - complicaties - naar 'huis' in Februari griezelen bij verbrand skelet Sihk. April '46 - vader ontdekt en onmisbaar verklaard, weer KNIL en naar Andir. Bersisap woedde in T. en in B. Naar Chinese Pandu-school begin '47. In 1948 strijkt vader diverse malen het vaantje en mag in Augustus - eindelijk - met Recuperatie-verlof voor 3 maanden. Wordt 1 jaar. 8.8.49 met spoed terug naar Andir (was net weer afgekeurd...) - vrouw plus dochter volgen begin September.